Six Feet Under

Ik bereid een workshop voor, die ik samen met Marciel (Witteman) ga geven bij het Netwerk Mediavrouwen. Een introductie op het vak van scenarioschrijver. Daarvoor sprokkel ik mooie filmfragmenten te bij elkaar. Fragmenten waar wij zelf als scenarioschrijvers door geïnspireerd zijn. Natuurlijk horen daar fragmenten bij uit de HBO serie Six Feet Under, gemaakt door Allen Ball. De serie gaat over een familie van begrafenisondernemers. Geniaal idee natuurlijk. En heel goed geschreven. Het bizarre van dit gegeven is dat in dezelfde tijd dat in Amerika deze serie werd bedacht en voorbereid, hier in Nederland hetzelfde idee is ontstaan. Zonder dat daar enige kennis over bestond. De serie (ik weet niet meer om hoeveel afleveringen het ging) is ook daadwerkelijk gerealiseerd bij de VPRO, als ik me goed herinner.
Natuurlijk heeft die serie (dank aan ons beperkte taalgebied en knullige budgetten) nooit de omvang en de klasse van een serie als Six feet Under kunnen halen. Maar wel bijzonder dat in op twee plekken tegelijkertijd hetzelfde idee opkomt. Of neerdaalt. 'It is in the air...' zeggen ze wel eens. Morfische resonantie? Is dat de reden dat ik altijd een beetje een opgejaagd gevoel krijg als ik een goed idee heb. Wie weet zijn anderen me voor....

Hier de laatste droom van Nate...

vlammetje

Pinksteren. Waar ging Pinksteren ook al weer over? Ik herinner me uit de verhalen van vroeger dat de discipelen vlammetjes op hun hoofd kregen. De Heilige Geest daalde neer. Nogal een absurde situatie, leek mij dat. Nu vermoed ik dat het ging om een moment van verlichting of bezieling. Ze zagen het licht, raakten verlicht of geïnspireerd. Zoiets zal het wel geweest zijn.

Mijn Pinkstermoment: in de tuin (hè hè, eindelijk zomer) lees ik in het vuistdikke werk van Christopher Booker: The Seven Basic Plots. Waarom wij verhalen vertellen. Booker beschrijft zeven oerplots. Variërend van ‘Overcoming the Monster’ en‘Rags tot Riches’ tot en met Voyage & Return…Van tragedies tot Komedies. Hij haalt er de hele wereldliteratuur bij. Van BeoWulf tot en met Beckett. Van Tsjechov tot en met moderne films.

Voor mijn eigen schrijfproces en inspiratie een heerlijk boek. Alles is natuurlijk altijd weer een variatie op dat ene oerverhaal, zoals Campbell dat gedestilleerd heeft uit alle mythen, verhalen, dromen en sprookjes van de wereld. En dat ene oerverhaal beschrijft weer in allerlei variaties het archetypische proces van het menselijk ego opzoek naar heelwording… (en waar dat de mist in gaat).
Mooi is dat Booker uitlegt hoe het komt dat er op een goed moment in de literatuur geen ‘ronde’ verhalen meer verteld worden en waarom er gewelddadige karakters maar ook dolende en inactieve helden ten tonele verschijnen. Ja ja… ons wereldbeeld en ons zelfbeeld is behoorlijk verbrokkeld en gedesintegreerd. Nou ja, gedesintegreerd of niet… vandaag heb ik een klein vlammetje op mijn hoofd.


http://www.bol.com/nl/p/engelse-boeken/the-seven-basic-plots/1001004002617560/index.html